Main Menu

Aktualiteit

Perspectief?

  Al eerder (23 februari 2009) heb ik het gehad over de eindige levensduur van beschavingen/culturen: ik durfde de stelling aan dat thans de Westerse
beschaving/cultuur, zoals wij die nu kennen, aan de beurt is. Ben Knapen (NRC, 28 oktober 2009) bleek er ongeveer hetzelfde over te denken
("Want kan het Westen zich werkelijk voorstellen dat het niet meer blijft wat het eeuwen was, namelijk centrum van de wereld?").

Nu lees ik Henk Hofland in De NRC van 28 juli 2010; hij signaleert, na vermelding van de situatie in Irak en Afghanistan, de nucleaire ambities van Iran en stelt zich de vraag hoe deze in te dammen. Lukt zulks niet, moet er dan een 3e oorlog in het (Midden-)Oosten worden gevochten? Hij gebruikt de term “imperial overstretch” van de historicus Paul Kennedy en vraagt zich dan af: “Zou dat niet de voortgezette inleiding tot de sluipende ondergang van het Westen zijn?” Ik vrees dat het antwoord op die vraag bevestigend zal blijken te zijn.

De dag na het schrijven van bovenstaande (29 juli 2010) valt TIME magazine in de bus. De inhoud bevat o.m. een somber artikel over de toestand in Japan:  geen dynamiek meer, stagnatie, besluiteloosheid, krimp en ga zo maar door. Op een gegeven ogenblik in het vrij lange in mineur geschreven artikel meldt de auteur: ” In many ways, Japan is a glimpse into a possible future for the U.S. and Western Europe.”, en ik concludeer verbijsterd dat mijn stelling van indertijd zelfs is doorgedrongen tot de redactie van TIME magazine...